Μεταπτυχιακά σεμινάρια

ΔΙΑΤΟΜΕΑΚΟ Π.Μ.Σ. 

“ΝΕΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ”

 ΣΕΜΙΝΑΡΙΑΚΟ ΜΑΘΗΜΑ 2018-2019 (εαρινού εξαμήνου):

Η έννοια του «λαϊκού» στο θέατρο και τον κινηματογράφο  στην Ελλάδα των δεκαετιών 1950-1980.  Προσεγγίσεις των ανθρωπιστικών επιστημών

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η θεματολογική, καλλιτεχνική, τεχνική και οικονομική ανάπτυξη του ελληνικού κινηματογράφου, από τη δεκαετία του ’50 και μετά, ακολούθησε την ανανέωση του θεατρικού θεάματος, όπως αυτή εκδηλώθηκε ιδίως μετά την λήξη του εμφυλίου πολέμου και διήρκησε τουλάχιστον ως τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ενώ αποτέλεσε και τον πολιτισμικό αντίποδα σε ό,τι αφορά την αισθητική, τις κοινωνικές καταβολές, τη μαζική παραγωγή και κατανάλωση. O λαϊκός ή δημοφιλής ή εμπορικός ή αλλιώς Παλιός Ελληνικός Κινηματογράφος (Π.Ε.Κ.) και το θέατρο στις ελαφρότερες και πιο εμπορικές του μορφές (επιθεωρήσεις, κωμωδίες, ελαφρό μουσικό θέατρο, θέατρο σκιών) θα αποτελέσουν σημαντικά μέσα διασκέδασης, ψυχαγωγίας, διαπαιδαγώγησης και εκτόνωσης της ελληνικής μεταπολεμικής κοινωνίας στο άστυ και στην ύπαιθρο.

Ταυτόχρονα θα προσαρμόσουν τη λαϊκή κουλτούρα στα νέα καταναλωτικά δεδομένα και θα συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ατελούς και ιδιόμορφου ελληνικού star system, το οποίο θα φτάσει στη μεγαλύτερη ακμή του τη δεκαετία του ’80, εποχή κατά την οποία το φαινόμενο του λαϊκισμού και η λεγόμενη “λαϊκή/ pop” κουλτούρα εκδηλώνεται εντονότερα σε όλα τα πολιτισμικά αγαθά: θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση, μουσική κ.λπ.  H μαζική παραγωγή μιας μεγάλης και νέας αγοράς πολιτισμικών προϊόντων, που παρατηρείται ολοένα αυξανόμενη αυτήν την τριαντακονταετία (1950-1980), συνδυάζονται με την ευρεία μαζική κατανάλωση. Η αύξηση των θεατρικών αιθουσών, των θεατρικών επιχειρήσεων, των κινηματογραφικών αιθουσών και των εταιριών παραγωγής θα αλλάξουν τα δεδομένα στον χώρο της εργασίας του θεάματος, καθώς και τις ανάγκες σε είδη μουσικής και χορού, που εμφανίζονται μέσα σε αυτά.

Το θέατρο, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση ως είδη λαϊκής διασκέδασης, που αλληλοτροφοδοτούνται σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού (συγγραφείς, σκηνοθέτες, παραγωγοί, ηθοποιοί) και θεματικών (κινηματογραφικές ταινίες από ομώνυμα θεατρικά έργα, τηλεοπτικές παραγωγές εμπνευσμένες από το θέατρο και τον κινηματογράφο, εμπορική δισκογραφία από κινηματογράφο) αποτελούν τα αντικείμενα μελέτης στο πλαίσιο του παρόντος μεταπτυχιακού σεμιναρίου, με μια διεπιστημονική προσέγγιση: ιστορία, λαογραφία, εθνομουσικολογία, ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, θεατρολογία και φιλμικές σπουδές.

 

Ρ.Δλιανούδη-Λ.Φλιτούρης

 

Advertisements